Качандыр мен добуш берүү бөлмөсүнө кирип, тандайын деп жатканымда,
менимче, бул - өкмөттүн ыйгарым укуктарын чектөөчү дагы бир себеп.
Шайлоо күнү тандай тургандарым өтө аз:
демократ, республикачы,
бүгүн, балким, “Чай” партиясынан,
же башка үчүнчү же төртүнчү партиядан бир талапкер,
башка эч ким жок.
Эгер ушундай нукта азык-түлүк сатып алсаңызчы?
Сиз эки, балким, үч себеттин бирин тандашыңыз мүмкүн.
Ар бири башка кимдир-бирөө тандаган азык-түлүккө толгон.
Мен А себетин карайм. - Макул, ананас мага жагат,
мен муну каалайм, бирок мага кагаз сүлгү абдан керек эле,
бул арабада андай жок экен.
В себетинде кагаз сүлгү бар, бирок анда ананас жок экен,
бирок буттарымдын түктөрүн кырыш үчүн кызгылт атыр май бар тура.
Мен муну каалабайм.
C себетинде кош бойлуулукту текшерүүчү аспап
жана мен каалабаган жана төлөгүм келбеген
кымбат нерселер бар экен.
Үч гана чектелген вариант.
Бул - добуш бергенге окшош.
Добуш берүү бөлмөсүндө биз алдын ала толтурулган себеттерди -
бюллетендеги талапкерлерди гана тандай алабыз.
Андан да жаманы - мен кайсы гана себетти тандабайын,
баары бир көпчүлүгүңүз тандап салган себетте эмне болсо,
ошону сатып алып, жешим керек.
Мен чындыгында С себетин каалабайм,
бирок эгерде көпчүлүгүңүз С себетин тандасаңыз,
ал - баарыбыз жетчү талапкер болот.
Бул - турмуштун саясий бөлүгүндө өкмөттүн
чектелүү болушу зарыл экендигинин дагы бир далили.
Жеке турмушубузда тандачу варианттарыбыз алда канча көбүрөөк.